Większość ludzi postrzega oszczędzanie jako decyzję, którą podejmują po otrzymaniu wypłaty. Dostajesz czek, płacisz rachunki, a to, co zostaje, trafia na Twoje konto oszczędnościowe. W ekonomii ta pozostała kwota to nie tylko przypadkowy szum. Jest to część szerszego miernika zwanego skłonnością do oszczędzania. Koncepcja ta dokładnie mierzy, jaką część całkowitego dochodu – czyli wzrostu dochodu – zdecydujesz się oszczędzać, zamiast wydawać na towary i usługi.
Jeśli chcesz podejmować mądrzejsze decyzje finansowe, musisz spojrzeć poza saldo konta bankowego i przyjrzeć się wskaźnikom. Matematyka jest tutaj prosta, ale odkrywcza.
Dwa sposoby mierzenia nawyków oszczędzania
Ekonomiści dzielą tę koncepcję na dwie różne kategorie. To nie jest to samo. Ich zamieszanie prowadzi do błędnego budżetowania.
Pierwsza to przeciętna skłonność do oszczędzania (APS). Jest to stosunek całkowitych oszczędności do całkowitego dochodu. Pokazuje, jaki procent Twoich całkowitych zarobków zostaje z Tobą. Jeśli zarabiasz 50 000 dolarów rocznie i oszczędzasz 5000 dolarów, Twój APS wynosi 0,10. Oszczędzasz dziesięć procent swoich całkowitych zarobków.
Drugi to krańcowa skłonność do oszczędzania (MPS). Rozważa zmiany. Mierzy stosunek zmiany oszczędności do zmiany dochodów. Jest to często bardziej przydatne do przewidywania zachowania. Jeśli otrzymasz podwyżkę o 1000 USD i zaoszczędzisz 200 USD z tej podwyżki, Twój MPS wyniesie 0,20. Oszczędzasz dwadzieścia procent każdego nowego dolara.
Dlaczego suma jest zawsze równa jeden?
Oto sedno. Suma skłonności do konsumpcji i skłonności do oszczędzania jest zawsze równa jeden. To nie jest zalecenie. Jest to ograniczenie matematyczne.
Każdy zarobiony dolar ma dwa możliwe cele. Albo spędzasz. Albo odkładasz to. W tym podstawowym modelu nie ma trzeciej opcji. Jeśli Twoja skłonność do konsumpcji wzrośnie, Twoja skłonność do oszczędzania musi spaść. Ta sama logika dotyczy zmian marginalnych. Jeśli zdecydujesz się wydać dodatkowego dolara, nie będziesz w stanie zaoszczędzić tego dodatkowego dolara.
Zależność ta utrzymuje się, ponieważ dochód jest ograniczony. Nie możesz konsumować i oszczędzać więcej, niż masz.
Co to oznacza dla Twoich pieniędzy?
Znajomość tych definicji pomoże Ci monitorować swoją kondycję finansową bez grzęźnięcia w niejasnych celach. „Więcej oszczędzania” to zły cel. „Zwiększ swoją krańcową skłonność do oszczędzania” to wymierny cel.
Czy w miarę wzrostu Twoich dochodów Twoje oszczędności rosną proporcjonalnie? Jeśli Twój MPS jest wysoki, skutecznie gromadzisz bogactwo. Jeśli jest niski, jesteś podatny na inflację stylu życia. Większość ludzi stwierdza, że ich APS maleje wraz ze wzrostem dochodów. Wydają więcej na wszystko. Jednak ostateczna decyzja — wybór dokonany za nowe pieniądze — wiąże się z dyscypliną.
Śledź zmiany. Miej oko na szanse.
