Het klinkt absurd. Twee badkamers. Geen van beide werkte.

Niet omdat het sanitair kapot was, maar omdat ze vol stonden met bagage en koeltassen. Deze alledaagse logistieke nachtmerrie tijdens een privéjetvlucht op 13 juli werd vorige maand het middelpunt van een federale rechtszaak. Het gaat om Stefanie Bojar, een voormalige stewardess, en Matthew Danzeisen, de echtgenoot van tech-miljardair Peter Thiel. Ze beweert dat hij zware tassen naar haar gooide. Hij beweert dat ze hen probeert af te persen.

‘Het feit dat je rijkdom hebt’, zegt Elliott Jung, de advocaat van Bojar, ‘betekent niet dat je het recht hebt om mensen zomaar pijn te doen.’

Bojar zegt dat de vlucht van Idaho naar D.C. chaotisch was. De bagage van de familie Thiel arriveerde in twee zendingen in plaats van één. De bemanning, inclusief Bojar de piloot, moest alles handmatig laden. De achterste badkamer was gevuld met tassen. De badkamer aan de voorzijde werd gebruikt om voedsel op te slaan voor een privékok. Geen ruimte voor passagiers.

Danzeisen had de badkamer nodig voor een van hun kinderen. Een wachttijd van vijf minuten was naar verluidt niet acceptabel.

Bojar zegt dat hij haar opzij heeft geduwd. Vervolgens gooide hij meerdere zware koeltassen. Eén daarvan raakte haar been en enkel. Een ander raakte haar voet. Ze werd tegen de vliegtuigmuur geslagen. Ze zakte in elkaar op de cabinevloer, gewond en geschokt. Danzeisen gooide vervolgens een boodschappentas in de puinhoop, morste eten over het tapijt en sloot samen met een kind de badkamerdeur. Hij deed alsof er niets was gebeurd. De kapitein moest de tassen van haar af trekken.

Een MRI bracht later een gescheurde pees in de enkel van Bojar aan het licht. Ze moest geopereerd worden.

Danzeisen biedt een heel andere versie. Hij zegt dat hij op zijn knieën zat om zachte stoffen tassen op te ruimen, zodat zijn kind de kamer binnen kon komen. Hij beweert dat de eerste officier en een oppas dit hebben gezien. Hij beweert dat de tas per ongeluk haar been heeft geborsteld, meer niet. Geen duw. Geen aanval. Slechts een kleine hobbel die Bojar tot een ‘ernstige verwonding’ heeft verzonnen om geld te verdienen. Hij beweert dat ze tegen een andere medewerker had gezegd dat ze hoopte dat Peter Thiel zou merken dat ze mank liep.

De juridische strijd begon voordat het incident volledig was opgelost. In mei spande Danzeisen een preventieve rechtszaak aan. Hij noemde de eerdere sommatiebrief van Bojar onderdeel van een ‘campagne om af te persen’. Zijn klacht vraagt ​​de rechtbank om een ​​zwijgbevel. Hij wil dat ze het zwijgen wordt opgelegd vanwege een schending van de vertrouwelijkheidsovereenkomst. Hij beweert ook dat ze al werknemersgegevens heeft verzameld. Waarom twee keer betalen?

Bojar schoot dinsdag terug met een tegenvordering. Ze voegde Thiel Capital toe aan de mix. Ze klaagt aan wegens mishandeling, mishandeling en emotioneel leed. Ze verwerpt het idee dat Danzeisen haar werkgever is, wat haar zou beperken tot werknemerscontracten. Als hij niet de werkgever is, blijft de rechtszaak staan. Ze beweert dat Thiel Capital toezicht hield op de vlucht en waarschuwingen over het gedrag van Danzeisen negeerde.

Michael Duff, hoogleraar rechten aan de Saint Louis University, noemt de feiten zelfs voor examenvragen vreemd.

“Mijn studenten zouden denken dat ik te ver was gegaan als ik deze feiten zou aanbieden.”

Volgens Bojar was dit geen geïsoleerde gebeurtenis. Ze beweert dat er sprake was van een patroon van misbruik. Het personeel waarschuwde haar dat Danzeisen ‘jaloers’ was. Ze vertelden haar dat ze niet met Thiel of hun kinderen mocht praten. Ze ontving sms-meldingen over zijn stemmingswisselingen. Een andere stewardess stopte naar verluidt nadat hij bijna door hem met een vork was geraakt.

Dus wie liegt? De stewardess of de durfkapitalist? De rechtbanken zullen beslissen. Danzeisen noemt het een shakedown. Bojar noemt het gerechtigheid voor een aanval. Het vliegtuig vertrok. De tassen waren geladen. Er is iemand gewond geraakt.

De waarheid blijft in de indiening.