De metaverse is niet alleen een modewoord. Het is een convergentie van immersieve digitale ruimtes gebouwd op virtual reality en augmented reality. Zie het als een blijvende online laag waar je rond kunt hangen, evenementen kunt bekijken of dingen kunt kopen. Maar er is een addertje onder het gras. De technologie is nog grotendeels gefragmenteerd. Het kan zijn dat je in de ene app door een virtueel concert loopt en merkt dat je buitengesloten raakt wanneer je de outfit van je avatar naar een gameplatform elders probeert te brengen. Die fragmentatie is precies wat de industrie probeert op te lossen.

De kern van de belofte van de metaverse is interoperabiliteit. Dit is het vermogen om door verschillende virtuele werelden te bewegen terwijl uw identiteit en digitale activa intact blijven. In theorie koop je een digitaal jasje. Je draagt ​​hem naar een vergadering op één platform. Je neemt het mee naar een virtueel concert in een ander. Je ziet het zelfs in een spel. In de praktijk is dit een work in progress. De meeste platforms zijn tegenwoordig ommuurde tuinen. Ze willen dat je blijft. Ze willen dat je geld uitgeeft. Ze willen niet dat uw gegevens of activa hun ecosysteem verlaten.

De Web3-verbinding en digitale activa

Sommige platforms hebben geprobeerd het eigendomsprobleem op te lossen met Web3-technologieën. Dit betekent het gebruik van blockchain en niet-fungibele tokens (NFT’s) om te bewijzen wie wat bezit. Het idee is eenvoudig. Als u eigenaar bent van een NFT die een digitaal item vertegenwoordigt, bent u de eigenaar ervan. Periode. Geen enkel bedrijf kan uw toegang intrekken. Je kunt het verkopen of verplaatsen naar een compatibele marktplaats. Dit creëert een gevoel van echte digitale eigendomsrechten die traditionele online games zelden bieden.

De visie van een volledig onderling verbonden Web3-metaverse is echter nog ver weg. Veel platforms gebruiken blockchain voor specifieke zaken, maar houden de onderliggende infrastructuur gesloten. Hierdoor ontstaat een hybride model. Op sommige gebieden krijgt u de zekerheid van tokeneigendom, maar op andere gebieden het gemak van gecentraliseerde servers. De wisselwerking is duidelijk. U verkrijgt potentiële liquiditeit voor uw activa, maar verliest vaak de naadloze ervaring van een verenigde wereld.

Real-World nutsvoorzieningen en virtuele handel

De metaverse gaat niet alleen over avatars en ijdel gebabbel. Gebruikers kunnen communiceren, live-evenementen bijwonen en digitale goederen kopen. Wat nog belangrijker is, is dat je bij sommige virtuele winkels nu fysieke producten kunt kopen. U kunt een sneaker ontwerpen in een virtuele werkplaats en deze vervolgens laten vervaardigen en naar uw deur laten verzenden. Dit overbrugt de kloof tussen digitale betrokkenheid en echte handel. Het verandert de virtuele ruimte in een functionele marktplaats.

Maar de ervaring varieert enorm. Sommige platforms bieden hifi-graphics en soepele interacties. Anderen voelen zich onhandig en niet verbonden. Het niveau van onderdompeling is afhankelijk van uw hardware. Een basissmartphone biedt een beperkt zicht. Een VR-headset biedt meer mogelijkheden, maar brengt hogere kosten en een steilere leercurve met zich mee. Er bestaat niet één metaverse. Er zijn veel concurrerende ecosystemen, elk met zijn eigen regels, valuta en beperkingen.

Waarom interoperabiliteit belangrijk is

Zonder interoperabiliteit blijft de metaverse een verzameling silo’s. Je bouwt een reputatie op in één wereld. Het betekent niets in een ander. Je geeft geld uit aan digitale items. Je kunt ze niet elders gebruiken. Dit beperkt de waardepropositie voor zowel gebruikers als makers. Echte interoperabiliteit zou een meer vloeiende digitale economie mogelijk maken. Het zou gebruikers in staat stellen hun identiteit op verschillende platforms te beheren. Het zou innovatie aanmoedigen door ontwikkelaars te laten voortbouwen op gedeelde standaarden.

Om dit te bereiken is samenwerking nodig tussen