Ekonomia pracy to zimne, twarde badanie tego, w jaki sposób przydziela się pracownikom pracę, w jaki sposób menedżerowie decydują, ile im płacić i dlaczego niektórzy pracownicy są bardziej produktywni niż inni. Nie chodzi tylko o zatrudnianie. Chodzi o dystrybucję. „Zasoby pracy” same w sobie są kategorią specjalną. Obejmuje wszystkich, którzy obecnie pracują za pieniądze. Dotyczy to osób bezrobotnych, ale aktywnie poszukujących pracy. Jeśli nie pracujesz lub nie szukasz pracy, zostaniesz wykluczony.
To, w jaki sposób ci pracownicy są zatrudniani i ile zarabiają, zależy od wielu czynników. Ważni są sami pracownicy. Zdrowie, edukacja, szkolenia i mobilność są ważne. Pracownicy, którzy potrafią się łatwo przemieszczać i szybko zdobywać nowe umiejętności, przyciągają większą uwagę.
Równie ważna jest struktura gospodarki. Jaką część gospodarki stanowi przemysł ciężki? Jak zaawansowana jest technologia? Jaki jest udział sektora usług? Relacje te zmieniają popyt na różne rodzaje pracy.
Instytucje również odgrywają rolę. Siła związków zawodowych. Silne organizacje pracodawców. Istnienie przepisów dotyczących płacy minimalnej. Te zasady zmieniają pole gry.
Hałasu dodają przepisy celne i wahania gospodarcze. Jednakże pewne tendencje są powszechnie uznawane wśród ekonomistów pracy. Bardziej ryzykowne zawody są zwykle lepiej płatne. Wyżsi są w dziedzinach wymagających wyższego wykształcenia. W gospodarkach zdominowanych przez te branże są one jeszcze wyższe. Są one wyższe w sektorach, w których występuje więcej związków zawodowych.
Te wzory nie są przypadkowe. Jest to wynik dynamiki podaży, popytu i mocy. Zrozumienie ich może otworzyć Ci oczy i przyspieszyć Twoją karierę.
