Pieniądze to coś więcej niż tylko gotówka w portfelu. Jest to złożony zestaw płynnych aktywów posiadanych przez osoby fizyczne i instytucje finansowe. Zasadniczo podaż pieniądza obejmuje monety, gotówkę i depozyty na żądanie, takie jak rachunki czekowe. Są to środki, które możesz od razu przeznaczyć na opłacenie rachunków lub zakupy spożywcze.
Ale definicja szybko się zaciera.
Niektórzy ekonomiści twierdzą, że do tej kategorii zaliczają się również depozyty stałe i lokaty oszczędnościowe. Dlaczego? Ponieważ rządy mogą na nie wpływać poprzez politykę i aktywnie stymulują zagregowaną aktywność gospodarczą. Są prawie tak płynne jak gotówka lub depozyty na rachunkach czekowych. Inni idą jeszcze dalej. Twierdzą, że należy liczyć depozyty w kasach oszczędnościowych, kasach oszczędnościowo-pożyczkowych i spółdzielniach kredytowych. Logika jest taka, że instytucje te zapewniają znaczący przepływ kapitału do szerszej gospodarki.
Kto zatem decyduje, które aktywa są liczone?
Banki centralne posiadają decydujące narzędzie. W Stanach Zjednoczonych Rezerwa Federalna reguluje podaż pieniądza. Po drugiej stronie Atlantyku Bank Anglii odgrywa podobną rolę w Wielkiej Brytanii. Ich celem jest stabilność. Chcą zapobiec przegrzaniu lub zamrożeniu gospodarki.
Robią to poprzez politykę pieniężną.
Rezerwa Federalna nie drukuje pieniędzy ręcznie. Zamiast tego kupuje lub sprzedaje rządowe papiery wartościowe. Kiedy Fed kupuje papiery wartościowe, zastrzykuje gotówkę do systemu bankowego. Podaż pieniądza rośnie. Kiedy je sprzedaje, kasa zostaje zabrana. Podaż maleje. Ta dźwignia pozwala im kontrolować stopy procentowe i inflację bez bezpośredniego ustalania cen towarów.
To działanie równoważące. Zbyt dużo pieniędzy w pogoni za małą ilością towarów prowadzi do inflacji. Zbyt mało pieniędzy spowalnia rozwój. Mechanika jest precyzyjna, ale wyniki rzadko są proste.
Być może zastanawiasz się, która definicja podaży pieniądza jest najważniejsza dla Twojego portfela. Odpowiedź zależy od tego, co chcesz przewidzieć. Wydatki krótkoterminowe opierają się na wąskiej definicji. Długoterminowe trendy inwestycyjne często uwzględniają szersze agregaty, w tym oszczędności i depozyty kredytowe.
Banki centralne regulują czop w zależności od tych wskaźników. Kiedy inflacja przyspiesza, zacieśniają podaż. Kiedy nadchodzi recesja, rozszerzają ją. Narzędzia są takie same. Najważniejsze jest wyczucie czasu.
Czy to oznacza, że saldo Twojego rachunku bieżącego wzrośnie, gdy Fed kupi obligacje? Nie bezpośrednio. Efekty rozprzestrzeniają się w całym systemie w sposób trudny do śledzenia w czasie rzeczywistym. Ale jest presja.
Zrozumienie podaży pieniędzy pomoże Ci poznać poziom wody przed nadejściem powodzi. Nie powie dokładnie, kiedy zacznie padać. Ale pokaże, gdzie zbierają się chmury.
