Het meeste financiële advies voelt steriel aan. Strakke lijnen, steriele grafieken. Dan is er de supermarkt.
Ongeveer één op de vier Amerikanen heeft geen pensioensparen. Het is een grimmige statistiek, breed uitgemeten en evenzeer genegeerd. Austin Kilgore, expert op het gebied van consumentenfinanciering bij het Achieve Center, wijst op de productiegang als het gat dat we daadwerkelijk kunnen dichten.
De voedselkosten zijn zwaar getroffen. Gepensioneerden verdienen gemiddeld $6.490 per jaar aan boodschappen. Dat is 12,4% van hun totale jaarlijkse uitgaven. Voor een vast inkomen is dat deel van de verandering van belang. Kilgore schetst zes specifieke items die niet in uw winkelwagentje mogen terechtkomen.
Niet alleen voor gepensioneerden. Voor iedereen die contant geld op zak wil houden.
Het voedsel dat je al bezit
Stap één voordat u het huis verlaat. Open je voorraadkast. Kijk eigenlijk.
We hebben de neiging om te negeren wat er in de koelkast ligt totdat we honger lijden. Organiseren. Schoon. Gooi de relikwieën van de houdbaarheidsdatum weg en de restjes die je beloofde te eten, maar dat nooit zult doen. Die Tupperware van lasagne? Weg. Als je het vandaag niet zou eten, draag het dan morgen niet.
Kilgore noemt dit “opeten”. Je consumeert wat bestaat voordat je iets nieuws koopt.
“Misschien betekent het dat je een verse groente moet kopen… in plaats van alles moet kopen”, zegt Kilgare.
Waarom uien kopen als er drie in een papieren zak zitten?
De ‘Extra’s’
Dit is een ruw ontwaken: bijna de helft van de Amerikanen denkt dat ze zullen overleven met een pensioen van duizend dollar per maand, minus de huisvesting.
Een onderzoek uit 2024 door GOBankingRates heeft de gegevens verzameld. Het ziet er niet goed uit.
De meeste mensen beweren dat ze zich aan een budget houden. Kilgore is het daar niet mee eens. Als het niet is opgeschreven (spreadsheet of notitieboekje) is het geen begroting. Het is een hoop. Hoop brengt geen chequeboekje in evenwicht.
Uitverkoopartikelen die u niet nodig heeft
Bekijk een uitverkoop van merkgranen. Heb je ontbijtgranen nodig? Misschien niet. Maar het is 40% korting. Dus je koopt het.
Bestrijd de drang niet alleen met wilskracht. Verander het systeem.
Plan maaltijden rond de wekelijkse advertentie. Controleer de afprijssecties bij de vleesbalie. Artikelen die binnen 24 uur bijna verlopen, worden vaak in prijs verlaagd. Gebruik digitale kortingsbonnen. Ze zijn verwarrend, ja. Vraag het aan een medewerker bij de servicebalie. Ze willen helpen, vooral omdat het de lijnbeweging versnelt.
Bulkaankopen die pijn doen
Costco en Sam’s Club zijn niet voor niets sekten. Volume impliceert waarde.
Soms.
Middelgrote pakketten verslaan vaak de bulk wat betreft de prijs per eenheid. Winkels post eenheidsprijzen, maar ze zijn klein. Haal je telefooncalculator tevoorschijn. Controleer de wiskunde.
Kilgore stelt voor om grote aankopen te delen met vrienden of buren. Of familie. Waarom alleen een zak rijst van 10 pond kopen als je deze kunt delen?
Te veel bederfelijke waren
Grote aankopen mislukken snel als voedsel bederft.
Aaron Cirksena, oprichter van MDRN Capital, ziet hier elke dag gepensioneerden geld verbranden. Ik koop twintig appels, waarvan er vrijdag twee rotten. Vlees dat bederft voordat je het recept hebt gevonden.
Het is vooral zwaar voor alleenstaanden of koppels. Een enkele ananas is één portie. Een gesneden zak uit de delicatessenwinkel? Dat is minimaal $ 5. Koop de hele vrucht. $3 maximaal. Je hebt het gesneden. Je bespaart twee dollar. Zo simpel is het.
Ook: naammerken zijn een belasting op luiheid. De off-brand-versie in het gangpad ernaast smaakt hetzelfde. De ingrediënten zijn vaak identiek. Rekening. Je zult het vinden.
Producten buiten het seizoen
Winteraardbeien? Betaal een premie.
Lente? Lokale boomgaarden open. Boerenmarkten gonzen. Prijzen dalen.
Kilgore’s advies: leer uw lokale seizoenen kennen. Stel uw menu samen rond wat er nu in de buurt groeit. Niet wat er mooi uitziet in januari.
“Over het algemeen kunt u minimaal 15% besparen.”
Dat klopt. Ruim een jaar. Boven een pensioen.
Het gaat niet om ontbering. Het gaat om het opmerken. Wat neem jij mee je huis in?
Wie eet die grote kaas eigenlijk?
De kar wacht. Het is er altijd, vol met dingen die je denkt te willen, en leeg van dingen die je echt nodig hebt. Jij moet beslissen. Elke reis.
