NASA staat klaar om astronauten verder de ruimte in te sturen dan ooit tevoren met de Artemis II-missie, een tiendaagse maanvlucht gepland voor lancering tussen 1 en 6 april. Deze missie is niet alleen een herhaling van Apollo; het is een cruciale stap in het vestigen van een menselijke aanwezigheid op lange termijn buiten de aarde, en een voorloper van eventuele bemande missies naar Mars. De reis zal de allernieuwste technologie testen, de grenzen van het menselijk uithoudingsvermogen verleggen en een ongekend zicht bieden op de andere kant van de maan.
De kracht om te lanceren
De missie is afhankelijk van het Space Launch System (SLS), de krachtigste raket ooit gebouwd. De kerntrap alleen al bevat meer dan 733.000 liter drijfgas – 537.000 liter vloeibare waterstof en 196.000 liter vloeibare zuurstof – en ontsteekt met 1,7 miljoen pond stuwkracht van de vier motoren. Twee solide raketboosters dragen bij aan een extra stuwkracht van 6,6 miljoen pond, waardoor de 90 meter hoge SLS van het lanceerplatform wordt getild. De omvang van de operatie is enorm; zoals Nathalie Quintero, hoofd van de core stage operations van Boeing SLS, het verwoordt: “Het is alsof een heel gebouw de lucht in gaat.”
De raket onderging eerder dit jaar een korte terugkeer naar het Vehicle Assembly Building (VAB) om een probleem met het laden van helium op te lossen, maar is nu klaar voor lancering. Dit onderstreept de inherente complexiteit van verre ruimtereizen.
Voorbij Apollo: een nieuw tijdperk van maanverkenning
Artemis II markeert de eerste bemande missie naar de maan sinds Apollo 17 in 1972. De vierkoppige bemanning – commandant Reid Wiseman, piloot Victor Glover, missiespecialist Christina Koch en missiespecialist Jeremy Hansen – zullen binnen een straal van 7.000 kilometer van het maanoppervlak vliegen, hoger dan welke Apollo-missie dan ook. Dit traject zal hen in staat stellen kenmerken waar te nemen die nog nooit eerder door menselijke ogen zijn gezien, inclusief onontdekte gebieden aan de andere kant van de maan.
De bemanning zal een communicatie-uitval van 30 tot 50 minuten ervaren als ze achter de maan passeren, maar de wetenschappelijke beloning is aanzienlijk. Maangeoloog Kelsey Young benadrukt dat de oude, ongestoorde korst van de andere kant aanwijzingen bevat voor de vorming van het zonnestelsel en het potentieel voor leven elders.
De risico’s van de diepe ruimte
Diepe ruimtereizen zijn inherent gevaarlijker dan missies in een lage baan om de aarde. Zoals Lockheed Martins plaatsvervangend programmamanager voor Orion, Paul Anderson, opmerkt: “Vanaf de maan ben je in het beste geval vier dagen verwijderd van je thuiskomst.” De Artemis II-bemanning zal ongeveer 240.000 tot 400.000 kilometer van de aarde afleggen, een afstand die unieke uitdagingen met zich meebrengt.
Het hitteschild van de Orion-capsule zal worden getest tijdens de terugkeer, waarbij het ruimtevaartuig met een snelheid van 40.000 kilometer per uur de atmosfeer zal raken en temperaturen van 3000 graden Fahrenheit zal doorstaan. Problemen die tijdens de onbemande Artemis I-missie zijn vastgesteld, waarbij sprake was van overmatige verkoling van het hitteschild, zijn aangepakt met een steilere terugkeerhoek.
De langetermijnvisie
Artemis II is een opstapje naar het langetermijndoel van NASA: het vestigen van een permanente maanaanwezigheid. Toekomstige missies, waaronder Artemis III in 2027, zullen maanlanders van SpaceX en Blue Origin testen, waardoor de weg wordt vrijgemaakt voor astronauten om weer op de maan te lopen. Het uiteindelijke doel is om de maan te gebruiken als uitvalsbasis voor missies naar Mars en verder.
De uitdagingen zijn aanzienlijk. Het bijtanken van een lander in een baan om de aarde voordat deze naar de maan wordt gestuurd – een eerste poging – voegt nog een laag van complexiteit toe. Zoals Daniel Dumbacher, hoogleraar lucht- en ruimtevaart bij Purdue, opmerkt: “Je hebt een hele nieuwe generatie die nog niet eerder naar de maan is gegaan… je hebt nog steeds een team en een industrie die aan zichzelf moet bewijzen dat zij het kan.”
‘Ik hoop dat we vergeten worden’, zegt commandant Wiseman. “Als we vergeten worden, dan is Artemis succesvol geweest. We hebben mensen op Mars. We hebben mensen op de manen van Saturnus. We breiden uit naar het zonnestelsel.”
De Artemis II-missie is een onderneming waar veel op het spel staat, maar als deze slaagt, zal deze een nieuw hoofdstuk openen in de menselijke ruimteverkenning, waarbij de grenzen van wat mogelijk is worden verlegd en de weg wordt geëffend voor een interplanetaire toekomst.
