De stad Carroll, New Hampshire (820 inwoners), ontving onlangs $122.515 van het Department of Homeland Security (DHS) om de salarissen van de uit vier agenten bestaande politiemacht volledig te dekken. Deze betaling markeert een van de eerste voorbeelden waarin lokale overheden direct financieel profiteren van het streven van de Trump-regering om de lokale wetshandhaving te integreren in de federale immigratiehandhaving.
Het 287(g)-programma: federale fondsen voor lokaal politiewerk
In maart meldde Carroll zich aan voor het “Task Force Model” van het DHS onder het 287(g)-programma. Deze overeenkomst plaatste in feite de volledige politieafdeling van de stad – chef, luitenant en twee patrouilleofficieren – om de Immigratie- en Douanehandhaving (ICE) te helpen bij de federale immigratiehandhaving.
In ruil daarvoor stemde het DHS ermee in de kosten in verband met deze hulp, inclusief salarissen, te dekken. Dit stimuleert de lokale politie om deel te nemen aan immigratiehandhaving door dit financieel voordelig te maken.
Wijdverbreide adoptie: 920 bureaus hebben zich aangemeld
Carroll is geen alleenstaand geval. Sinds 23 maart hebben meer dan 920 wetshandhavingsinstanties zich bij het programma aangesloten, waaronder 500 stads-, dorps- en stadspolitieafdelingen. Dit omvat alleen al in Florida vier haven-/luchthavenautoriteiten en zestien universitaire politiediensten. De schaal duidt op een doelbewuste poging van ICE om een netwerk van lokale handhavingspartners op te bouwen.
Financiële prikkels: van uitrusting tot salarissen
Interne ICE-e-mails onthullen agressieve rekruteringstactieken. In september bood het bureau tot $7.500 per officier voor uitrusting en $100.000 voor nieuwe voertuigen als afdelingen overeenkomsten zouden ondertekenen. Tegen oktober beloofde ICE de salarissen van officieren, overuren (tot 25%) en driemaandelijkse bonussen te dekken op basis van het aantal mensen zonder papieren dat ‘met succes werd gelokaliseerd’.
“Samen beschermen we het Amerikaanse volk, werken we aan het versterken van de veiligheid en veerkracht van onze natie en handhaven we de rechtsstaat”, aldus een rekruteringsbericht van ICE. De instantie koppelt financiële beloningen rechtstreeks aan handhavingsactiviteiten.
Operationele impact: arrestaties en gegevenscontrole
De politie van Carroll verrichtte zeven arrestaties in verband met ICE-hechtenis na onderzoek naar DUI-incidenten in februari. Dit illustreert hoe lokale functionarissen actief de federale immigratiehandhaving ondersteunen.
ICE controleert echter ook de informatiestroom strak. Het bureau heeft materiaal gepubliceerd met de titel “Hoe kan ik mijn chef of sheriff overtuigen om deel te nemen aan 287(g)?” wat suggereert dat het zich richt op officieren op een lager niveau om potentiële weerstand van hogere autoriteiten te omzeilen.
Geheime overeenkomsten: aansprakelijkheid en transparantie
ICE opereert onder twee soorten overeenkomsten: publiek en privaat. Terwijl in de publieke versie staat dat als Carroll-agenten worden aangeklaagd, het ministerie van Justitie hen “mag” verdedigen, gaat de particuliere overeenkomst verder. Het belooft dat als een immigrant Carroll aanklaagt wegens handhavingsmaatregelen, ICE “zal verzoeken dat DOJ verantwoordelijk is voor de verdediging.”
Dit verschuift de wettelijke aansprakelijkheid van lokale overheden naar het federale niveau.
De private overeenkomst beperkt ook de transparantie. Carroll moet samenwerken met het public affairs-kantoor van ICE voordat informatie aan de media wordt vrijgegeven, en alle verzoeken om staatsdossiers worden doorgestuurd via het FOIA-kantoor van ICE – dat vaak met veel langere tijdlijnen opereert.
Vertragingen in de publieke toegang: een berekende strategie
Uit gegevens verkregen via de Right-to-Know Law van New Hampshire blijkt dat zelfs basisverzoeken nu tot coördinatie met het DHS leiden. Toen WIRED verzoeken indiende bij acht gemeenten, antwoordde een politie-luitenant dat de afdeling met het DHS zou moeten samenwerken voordat gegevens zouden worden vrijgegeven. Dit is een duidelijke poging om de publieke controle te vertragen en te controleren.
De trend is zorgwekkend omdat het een groeiende financiële verwikkeling aantoont tussen lokale politiediensten en federale immigratiehandhaving. Dit roept vragen op over verantwoordingsplicht, transparantie en de mogelijke erosie van de lokale autonomie ten gunste van federale controle.
