Het Department of Homeland Security (DHS) waarschuwt voor de gevaren van ‘doxing’ – het publiekelijk vrijgeven van persoonlijke informatie – maar zijn eigen medewerkers delen routinematig details online, waardoor ze gemakkelijk te ontdekken zijn. Een crowdsourced wiki, ICE List, catalogiseert DHS-personeel, maar leunt zwaar op openbaar beschikbare gegevens die de agenten zelf posten. Dit creëert een paradox waarin de organisatie tegelijkertijd de ontmaskering waar zij bang voor is, veroordeelt en faciliteert.
De ironie van zelfblootstelling
Ambtenaren van het DHS claimen een toename van 1.000% in het aantal bedreigingen tegen agenten en hun families als gevolg van doxing, en hebben zelfs individuen vervolgd wegens het onthullen van identiteiten. Uit een WIRED -analyse blijkt echter dat ICE-agenten, net als veel andere professionals, openlijk carrièregegevens delen op platforms als LinkedIn. Ze plaatsen updates, reageren op motiverende inhoud en geven zelfs aan dat ze ‘#opentowork’ zijn, terwijl het DHS deze informatie behandelt alsof deze illegaal is verkregen.
De ICE List-wiki zelf houdt zich niet eens bezig met agressief gegevensschrapen; het haalt uit bronnen zoals OpenPayrolls (een database met salarissen van openbare werknemers) en SignalHire (een datamakelaar), die beide deze informatie legaal verzamelen en verkopen.
De tegenstrijdigheid in beleid
Het standpunt van het bureau is bijzonder vreemd gezien het feit dat documenten van de federale rechtbank, ICE-persberichten en zelfs interne CBP-documenten het risico van blootstelling erkennen. Sommige functionarissen hebben zelfs onbedoeld geholpen bij de identificatie van agenten in openbare verklaringen, zoals de zaak van Jonathan Ross, die Renee Nicole Good in Minneapolis doodschoot. De federale overheid heeft deze beweringen gebruikt als rechtvaardiging voor het toestaan dat agenten in het openbaar maskers dragen, maar toch delen dezelfde agenten graag online details over hun rol.
“Als dit doxing was, dan doxen we onszelf door simpelweg aanwezig te zijn in online-omgevingen”, zegt Dominick Skinner, de eigenaar van ICE List, en benadrukt de absurditeit van de situatie.
Waarom dit belangrijk is
De discrepantie tussen de retoriek van het DHS en het gedrag van agenten roept vragen op over de motieven van het agentschap. Maken ze zich oprecht zorgen over de veiligheid van officieren, of maken ze gebruik van de dreiging van doxing om bredere surveillance- en controlemaatregelen te rechtvaardigen? Het feit dat agenten vrijwillig hun arbeidsgegevens posten duidt op een gebrek aan bewustzijn of de bereidheid om de daarmee samenhangende risico’s te aanvaarden.
Uiteindelijk creëren de berichten van het DHS een klimaat van angst, terwijl de realiteit wordt genegeerd dat veel van deze informatie al vrij beschikbaar is. Deze ontkoppeling ondermijnt de geloofwaardigheid van het agentschap en roept legitieme zorgen op over de manier waarop het handhaving prioriteit geeft boven daadwerkelijke veiligheid.
